Page 3

Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum. Pollicetur certe. Sit enim idem caecus, debilis. Duo Reges: constructio interrete. Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt. Maximus dolor, inquit, brevis est. Etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur. Haec dicuntur fortasse ieiunius;

Quis istud, quaeso, nesciebat? Positum est a nostris in iis esse rebus, quae secundum naturam essent, non dolere; Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? Restinguet citius, si ardentem acceperit. Certe non potest. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Ex ea difficultate illae fallaciloquae, ut ait Accius, malitiae natae sunt. Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Quid censes in Latino fore?

Quam si explicavisset, non tam haesitaret. Urgent tamen et nihil remittunt. Quia, si mala sunt, is, qui erit in iis, beatus non erit.

Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata.

Satis est ad hoc responsum. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur. Consequentia exquirere, quoad sit id, quod volumus, effectum. Terram, mihi crede, ea lanx et maria deprimet. Ex quo illud efficitur, qui bene cenent omnis libenter cenare, qui libenter, non continuo bene. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus;

Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam.

Rationis enim perfectio est virtus; Quid ergo? Aperiendum est igitur, quid sit voluptas; Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis? Quae contraria sunt his, malane? Itaque rursus eadem ratione, qua sum paulo ante usus, haerebitis. Explanetur igitur.

Profectus in exilium Tubulus statim nec respondere ausus;

In schola desinis. Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Non enim iam stirpis bonum quaeret, sed animalis. Utram tandem linguam nescio? Hos contra singulos dici est melius. Tum mihi Piso: Quid ergo? Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Praeclare hoc quidem. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere.

In qua si nihil est praeter rationem, sit in una virtute finis bonorum; Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Ergo, si semel tristior effectus est, hilara vita amissa est? Equidem, sed audistine modo de Carneade? Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore;

Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte propensus es? Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti?

Quo modo autem philosophus loquitur? Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat. Egone quaeris, inquit, quid sentiam? Aliter autem vobis placet. Nobis aliter videtur, recte secusne, postea;

Sumenda potius quam expetenda. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; Sedulo, inquam, faciam. Beatus sibi videtur esse moriens.

Haec igitur Epicuri non probo, inquam.

Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Quis enim potest ea, quae probabilia videantur ei, non probare? Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Memini vero, inquam; Facillimum id quidem est, inquam. Idem etiam dolorem saepe perpetiuntur, ne, si id non faciant, incidant in maiorem.